عرفه و شب قدر

‏فرا رسیدن روز عرفه و عید سعید قربان بر تمامی مسلمانان جهان مبارک باد.

عرفه؛ روزي بسان شب قدر عرفه؛ تنها اميد بخشايش

عرفات، نام منطقه وسيعى است ‏با مساحت ‏حدود 18 كيلومتر مربع در شرق مكه معظمه، اندكى متمايل به جنوب كه در ميان راه طائف و مكه قرار گرفته است. زائران بيت‏الله الحرام در روز عرفه - نهم ذى الحجه - از ظهر تا غروب در اين منطقه حضور دارند. در روايتي آمده است كه آدم و حوا (ع) پس از هبوط از بهشت و آمدن به كره خاكى، در اين سرزمين همديگر را يافتند و به همين دليل، اين منطقه «عرفات‏» و اين روز«عرفه » نام گرفته است.(1)
عرفه، از عيدهاى بزرگ است، هر چند عيد ناميده نشده است و روزى است كه حق تعالى بندگان خويش را به عبادت و اطاعت ‏خود دعوت كرده، سفره جود و احسان خود را براى آنها گسترده است. شيطان در اين روز، از همه اوقات خوارتر و حقيرتر و خشمناك ‏تر است .
روايت ‏شده كه حضرت زين ‏العابدين عليه السلام در روز عرفه صداى فقيرى را شنيد كه از مردم كمك مى‏خواست . حضرت فرمود: واى بر تو! آيا دست نياز به سوى غير خدا دراز مى‏كنى؛ در حالى كه اميد مى‏رود در اين روز بچه هايى كه در شكم مادر هستند، مورد فضل و لطف الهى قرار گيرند و سعادتمند گردند؟(2)
در روايتى از حضرت صادق عليه السلام آمده است: « كسى كه در ماه رمضان آمرزيده نگردد تا رمضان آينده آمرزيده نمى‏گردد؛ مگر اين كه روز عرفه را درك كند.»(3) به عبارت ديگر تنها اميد کساني که در ماه رمضان بخشيده نشده اند؛ روز عرفه مي باشد.

 

ادامه نوشته

چیستی عرفه و اعمال آن

... تا غروب آفتاب دستش رو به آسمان بلند بود و با تضرع اشك مي‌ريخت ... تا بالاخره بخشيده شد...  نهم ذيحجه (در ايران، فردا پنجشنبه) روز عرفه است. خداوند متعال در اين روز به سه مکان و سه گروه از انسانها، توجه ويژه دارد:  1. كربلا و زائران امام حسين (ع).  2.  صحراي عرفات (در نزديكي مكه) و حجاج بيت الله.  3  .  هر جا از دنيا كه دستي به سوي او بلند شود و دلي بشكند.   چرا «عرفه»؟  ـ آنگاه که جبرئيل (ع) مناسك حج را به حضرت ابراهيم (ع) مي‌آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت : «عرفت؟» يعني «ياد گرفتي؟» و او پاسخ داد آري. لذا به اين نام خوانده شد.  ـ وجه ديگر اينكه مردم از اين جايگاه و در اين سرزمين به گناه خود اعتراف مي‌كنند. ـ بعضي ديگر هم آن را جهت تحمل صبر و رنجي ميدانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد ؛ چرا كه يكي از معاني «عرف» صبر و شكيبايي و تحمل است. (1)

ادامه نوشته

عرفه

در بهار فرصت عمر ، روزها و شب‏هایی است به زیبایی «لیله القدر» ؛ روزها و شب‏هایی که جاودانه‏اند و پلکان جاودانگی‏اند ؛ روزها و شب‏هایی که می‏توان با خواندن نغمه‏ی «معرفت» ، شهد «عبودیت» را چشید ، و «عرفه» از آن روزهاست. روزی که اکسیر لطف الهی ، دل‏های زنگار گرفته از گرد و غبار عصیان و غفلت را ، زندگی می‏بخشد. «عرفه» ، روز معرفت است ، روز جاودانگی و ابدیت ، روز عشق و فرزانگی ، روزی که غبار عصیان و افسار گسیختگی ، از قلب‏ها زدوده می‏شود ؛ روزی که هنگامه‏ی حضور و شوق «توبه» است.

«عرفه» ، روزی است که ملایک در عرفات ، سبد سبد گلواژه‏های رحمت الهی و طَبق طَبق شیرینی اجابت در دست ، می‏رسند. «عرفه»، روز عشق است و مهربانی ؛ روز بهار فرصت‏ها و هنگام رویش گلستان رحمت است. «عرفه» نگین انگشتری ذی‏حجه ، نغمه‏ی زیبای شکفتن در باغ صفا و مروه ، شعر مشعر دل ، صفای «صفا دلان» ، مروّت «مروه پویان» و زمزمه‏ی «زمزم نوشان» است. «عرفه» ، روز اشک است و ناله و «عرفات» ، سرزمین اشک‏ها ، سرزمین عشق ، سرزمین میعاد ، سرزمین نور و سرور ، سرزمین تقوا و توبه و سرزمین درد و درمان و از گوشه گوشه‏ی این دشت ،

ندای «لَبَّیْکَ، اَللَّهُمَّ لَبَّیْک ، لَبَّیْکَ لا شَرِیکَ لَکَ لَبَّیْکَ ...» به عرش برین می‏رسد.

خدای من!

خواندمت پاسخم گفتی

از تو خواستم عطایم کردی

به سوی تو آمدم آغوش رحمت گشودی

به تو تکیه کردم نجاتم دادی ،

به تو پناه آوردم حمایتم کردی

خدایا!

از خیمه‌گاه رحمتت بیرونمان مکن

از آستان مهرت نومیدان مساز

آرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان

از درگاه خویشت ما را مران

بر من روزی حلالت را وسعت بخش

و جسم و دینم را سلامت بدار

و خوف و وحشتم را به آرامش و انست مبدل کن

و از آتش دوزخ رهایم ساز

مرا از سیطره ذلت بار نفس نجات ده و پیش از آنکه

خاک گور بر اندامم نشیند از شک و شرک رهایی‌ام بخش

اگر آنچه از تو خواسته‌ام ، عنایت فرمایی محرومیت از غیر از آن زیان ندارد

و اگر عطا نکنی و هر چه عطا جز آن منفعت ندارد

یارب! یارب! یارب