امام حسین (علیه السلام) در برابر معـــاویه

امام حسین (علیه السلام) در برابر معـــاویه

بخش اول
امام حسن(ع) در اثر توطئه اى شوم که از سوى معاویه تـدارک دیده شد بـه شـهادت رسـید و جـلوه هاى شـکوهمند امامت در دیگر یادگار فاطمه و على ـ علیهماالسلام ـ متجلى گشت.
استبـداد اموى جهت هدم امامت راستین و یاران دلبـاخته آن عزم را دو چندان کرد و با تهدید و ارعاب و ترفندهاى عوامفریبانه به نابـودى مکتـب و راه امام على و فرزندانش ـ علیهم السـلام ـ همت گماشت. بدین جهت، رهبرى و هدایت امت شرایط دشوار و طاقت فرسایى یافـت. دوران دهسـاله امامت ابـى عـبـدالله(ع) بـیانگـر مواضـع و برنامه هاى آن حضرت در مقابـل این تحولات است که پیامها و درسهاى ارزشمندى را فرا راه عاشقانش قرار مى دهد و از سـوى دیگر، سـیره اخلاقى تربـیتى آن بـزرگوار را ازذخائر ازرشمند جهان اسلام و از بـایستـه هاى پـژوهشى است که بـخش مهمى از آن ظهور و درخشش همین دوران مبارک است. نوشته حاضر نگاهى است اجمالى به یکى از مواضع و ابـعـاد زندگى سـیاسـى آن حـضـرت بـا عـنوان ((مبـارزات امام حـسـین(ع) در دوران معـاویه کـه محـورهاى زیر بـیانگر جـوانب آن مى باشد. 

ادامه نوشته

آرا و اندیشهِ ی اهل سنت درباره حرکت و قیام امام حسین (علیه السّلام)

آرا و اندیشهِ ی اهل سنت درباره حرکت و قیام امام حسین (علیه السّلام)

عاشورا صحیفه‌ای است که عالمان شیعه و سنی همواره ازچشم‌اندازهای متفاوتی بدان نظر کرده و این قیام را مورد توجه و بررسی قرار داده‌اند. نه تنها عالمان شیعه و سنی، بلکه عالمان سایر ادیان نیز عاشورا را موضوع تحقیق خود قرار داده و به بررسی و بازخوانی آن پرداخته‌اند. 

ادامه نوشته

نهضت کربلا از دیدگاه اهل سنت

نهضت کربلا از دیدگاه اهل سنت

نهضت امام حسین(ع)از نادرترین رخدادهایى است که تفکر انسانها را به خود معطوف داشتـه است و در تـاریخ اسلام ارزش والایى دارد. شهادت حسین بن على(ع)حیات تازه اى بـه اسلام بـخشیده، خونها را بـه جـوشش آورد و تـنها را از رخوت خارج ساخت. امام حسین(ع)بـا حرکت قهرمانانه خـود روح مردم مسـلمان را زنده و احـسـاس ذلت و زبـونى و اسارت را ـ که از اواخر حـکومت عثـمان بـر روح جـامعه اسلامى حکمفرما شده بود،ـ تضعیف کرد.

ادامه نوشته

عاشورا از نگاه اندیشمندان جهان

عاشورا از نگاه اندیشمندان جهان

تاثیری که حادثه کربلا و قیام حسین بن علی (علیهماالسلام) بر اندیشه مردم جهان، حتی غیر مسلمانان داشته، بسیار است. عظمت قیام و اوج فداکاری و ویژگیهای دیگر امام و یارانش سبب شده که اظهار نظرهای بسیاری درباره این نهضت و حماسه آفرینان عاشورا داشته باشند. نقل سخنان همه آن کسان کتاب قطوری می‌شود. به ویژه که برخی از نویسندگان غیرمسلمان مستقلا کتابهایی درباره این حادثه نوشته‌اند.

در اینجا تنها تعدادی اندک از این نظرها (از مسلمان غیرمسلمان) آورده می‌شود:[۱]

ـ مهاتماگاندی (رهبر استقلال هند): من زندگی امام حسین، آن شهید بزرگ اسلام را به دقت خوانده‌ام و توجه کافی به صفحات کربلا نموده‌ام و بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستی از امام حسین پیروی کند.

ادامه نوشته

سر اختلاف ديه زن و مرد در اسلام

سر اختلاف ديه زن و مرد در اسلام
گرچه مساءله ديه و ساير مسائل فقهى يك فصل جدايى را مى طلبد و همان گونه كه در آغاز فصل اشاره شد هميشه و همه جا ديه مرد بيشتر از زن نيست و در آمد مرد نيز از آن زن است .
ليكن يك سلسله از ارزيابيها در قرآن كريم به بدن بر مى گردد، و هر بدنى كه منشاء اقتصادى بيشتر و قوى تر باشد، مساءله ديه هم با تناسب او تنظيم مى شود، چه اين كه مسائل ارثى هم اين چنين است .
اما آنچه كه به تعليم و تربيت مربوط است زن و مرد در آن مقام مورد خطاب مشترك ، قرار گرفته اند. قرآن در امور حكومتى همانند امور معرفتى زن و مرد را يكسان مورد خطاب قرار داده و مى فرمايد:
ما كان لمومن و لا مومنه اذا قضى الله و رسوله امرا ان يكون لهم الخيرة من امرهم.

 

ادامه نوشته

قيوميت مرد بر زن

قيوميت مرد بر زن
پس از طرح اين مقدمه و نكاتى كه در بخش هاى ميانى و پايانى مطالبى كه در آغاز فصل گذشت ، بايد توجه نمود كه اگر زن در مقابل مدر و مرد در مقابل زن به عنوان دو صنف مطرح است ، هرگز مرد قوام و قيم زن نيست و زن هم در تحت قيموميت مرد نيست . بلكه قيوميت مربوط به موردى است كه زن در مقابل شوهر و شوهر در مقابل زن باشد. قوام بودن در اين مقام نيز نشانه كمال و تقرب الى الله نيست ، همچنانكه در وزارتخانه ها، مجامع ، جامعه ها، افرادى هستند كه قوام ديگرى يعنى مدير، مسؤول و رئيس و مانند آن هستند اما اين مديريت ، فخر معنوى نيست بلكه يك مسووليت اجرايى است و ممكن است كسى كه رياست آن مؤ سسه را به عهده ندارد خالصانه تر از قيم كار بكند و پيش خدا مقرب تر باشد، قوام بودن مربوط به مديريت اجرايى است ، زيرا كه قرآن مى فرمايد:
الرجال قوامون على النساء بما فضل الله بعضهم على بعض و بما انفقوا من اموالهم .

ادامه نوشته

تفاوت دیه زن و مرد در قانون وفقه

تفاوت دیه زن و مرد در قانون وفقه/ دکتر حسین مهر پو ر

چکیده
بر اساس قانون مجازات اسلامى ایران و مطابق فتاواى بسیارى از فقیهان شیعه و سنى، دیه زن نصف دیه مرد است. این راى در میان فقها مخالفانى نیز دارد. دلیل عمده گروه اول تصریح برخى از روایات بر نصف بودن دیه زن سبت‏به مرد است. گروه دوم نیز با تمسک به اطلاق آیه قرآن و اطلاق برخى از روایات و نیز با تردید در روایات دال بر نصف‏بودن دیه زن، به تساوى دیه زن و مرد فتوا داده‏اند. در این مقاله این نظریات تا حدودى به تجزیه و تحلیل و ارزیابى گرفته شده است و دیدگاههایى نیز ارائه شده است.

مقدمه
در حالى که امروز در سطح بین‏المللى تلاش گسترده‏اى براى برقرارى تساوى حقوق بین زن و مرد در همه زمینه‏ها صورت مى‏گیرد و در اسناد بین‏المللى حقوق بشرى بویژه کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان بر لغو و یا اصلاح قوانینى که مقررات تبعیض‏آمیز علیه زنان دارند تاکید شده است، در قانون مجازات اسلامى ایران که پس از استقرار نظام جمهورى اسلامى ایران تدوین و تصویب گردیده و در حال حاضر اجرا مى‏شود مقررات متفاوتى نسبت‏به زن و مرد وجود دارد که هر چند برخى از آنها نسبت‏به زن جنبه حمایتى دارد ولى برخى هم به ظاهر تبعیض‏آمیز به نظر مى‏رسد و جا دارد که مورد بحث و تجزیه و تحلیل و نقادى قرار گیرد و بخصوص چون این مقررات بر اساس مبانى اسلامى و موازین فقهى تنظیم شده، لازم است این مبانى مورد بررسى و ارزیابى قرار گیرد و احیانا نظریات اصلاحى جدیدى ارائه گردد.
تفاوت های زن ومرد درقانون مجازات اسلامی
به نظر مى‏رسد، مهمترین تفاوتهایى که در قانون مجازات اسلامى در مورد زن و مرد وجود دارد چهار مورد است:
1- زمان مسئولیت کیفرى
طبق ماده‏49 قانون مجازات اسلامى، اطفال در صورت ارتکاب جرم از مسئولیت کیفرى مبرا هستند. مطابق تبصره 1 همان ماده منظور از طفل کسى است که به حد بلوغ شرعى نرسیده باشد و به حکم تبصره 1 ماده 1210 قانون مدنى سن بلوغ در پسر پانزده سال تمام قمرى و در دختر نه سال تمام قمرى است.
بنابراین با توجه به این تبصره و ماده‏49 قانون مجازات اسلامى و تبصره 1 آن، دختر با داشتن‏9 سال تمام قمرى مسئولیت کیفرى دارد در حالى که پسر پس از 15 سال تمام قمرى داراى مسئولیت کیفرى خواهد شد.
2- اعتبار شهادت زن در اثبات دعوى و جرم
طبق مواد مختلف و متعدد قانون مجازات اسلامى، یا شهادت زن اصولا براى اثبات جرم اعتبار ندارد و یا با انضمام شهادت زن با مرد و آن هم در حد اعتبار شهادت دو زن در برابر یک مرد معتبر است، طبق مواد119، 128،137،153، 170، 189،199،237 اصولا جرائم لواط، مساحقه، قوادى، قذف، شرب خمر، محاربه، سرقت و قتل عمد با شهادت زن قابل اثبات نیست. جرم زنا نیز با شهادت زنان بدون انضمام به مردان به هیچ صورت قابل اثبات نیست (ماده‏76); ولى برخى موارد زنا با شهادت دو زن عادل با سه مرد عادل یا دو مرد عادل و چهار زن عادل قابل اثبات است (مواد 74 و 75).
قتل شبه عمد و قتل خطایى نیز با شهادت دو زن عادل و یک مرد عادل قابل اثبات است.
3- قصاص
در مورد اجراى حکم قصاص نیز بین زن و مرد تفاوت وجود دارد. بدین معنى که اگر زنى عمدا مردى را به قتل برساند قصاص مى‏شود ولى اگر مردى زنى را عمدا به قتل برساند در صورتى مرد قصاص مى‏شود که خانواده زن معادل نصف دیه مرد را به او بپردازد. (مواد207،209 و 258 قانون مجازات اسلامى).
4- دیه
طبق ماده 300 قانون مجازات اسلامى، دیه قتل زن مسلمان، خواه عمدى خواه غیر عمدى نصف دیه مرد مسلمان است.
در خصوص تفاوت مربوط به اجراى قصاص، طى مقاله‏اى که در شماره 14 مجله نامه مفید سال‏1376 منتشر شد، بررسى و تجزیه و تحلیل کوتاهى نموده و مبانى فقهى آن را مورد نقادى قرار دادم. از بحث در مورد زمان مسئولیت کیفرى و مساله شهادت صرف‏نظر کرده و آن را به زمان دیگرى موکوى مى‏کنم و در این مقاله تنها در مورد تفاوت میزان دیه بین زن و مرد بحث‏خواهم کرد.

1- دیه و مقدار آن در مورد زن و مرد
قانون مجازات اسلامى در ماده 12، مجازاتهاى مقرر در قانون مزبور را پنج قسم دانسته که عبارتند از: حدود، قصاص، دیات، تعزیرات و مجازاتهاى بازدارنده. بنابراین دیه یکى از انواع مجازات است که بر مجرم اعمال مى‏شود. در ماده 15 همان قانون دیه به این صورت تعریف شده است: «دیه، مالى است که از طرف شارع براى جنایت تعیین شده است‏».

ادامه نوشته

تسلیت ایام عزای حسینی

بـــــســـــــــم الله الــــرحمــــــــن الــــرحیــــــــــــــم

ایــــام ســــوگــواری ســالار شهیـــدان ابــاعبدالله الحسیـــن (علیه السلام) بــه محضــــر آقـــا امـــام زمـــان (عـج) و بـــه تمـــام شیعیـــان جهـــان تسلیت باد

یاصاحب الزمان ادرکنی

یاصاحب الزمان ادرکنی

روز شمار محرم 1

روز شمار محرم 

 دوم محرم: ورود کاروان اباعبدالله الحسین علیه السلام به سرزمین کربلا

 سوم محرم:خریداری بخشی از زمین کربل به دست امام حسین(ع) . این زمین ها همان مکانی است که قبر مطهر در آن قرار دارد.

 چهارم محرم: سخنرانی عبیدالله بن زیاد بر ضد امام حسین علی السلام در مسجد کوفه

 پنجم محرم : آماده باش سپاه  ابن زیاد برای چلوگیری از حرکت مردم کوفه به سوی کربلا برای یاری امام حسین (ع)

 ششم محرم : دعوت حبیب بن مظاهر از طایفه بنی اسد برای یاری امام حسین (ع)

 هفتم محرم : ممنوعیت استفاده از نهر فرات برای کاروان امام حسین (ع) به دستور عمربن سعد.

 هشتم محرم : دیدار امام حسین (ع) با عمربن سعد در کربلا.

 نهم محرم : تاسوعای حسینی در عصر روز نهم ، شمر برای سه فرزند خواهرش  که حضرت ابوالفضل (ع) در شمار آنها بود ،امان نامه آورد ، مشروط بر اینکه از یاری حسین (ع) دشست بردارند و سپاهش را ترک کنند.حضرت عباس (ع) فرمود :  «بریده باد دست تو و لعنت باد بر امانی که برای ما آورده ای» .

 دهم محرم : عاشورای حسینی و روز شهادت امام حسین (ع) به همراه یارانش در صحرای کربلا به دست سپاهیان یزید. همچنین در چنین روزی در سال 67 هجری ، عبیدالله بن زیاد به دست سپاهیان مختار به هلاکت رسید.

 یازدهم محرم : آغاز حرکت اسرا و اهل بیت امام حسین (ع) به شام.

 دوازدهم محرم : ورود کاروان اسرا ی کربلا به کوفه .

 سیزدهم محرم : شهادت عبدالله بن عفیف به  دت عبیدالله بن زیاد.

 نوزدهم محرم : حرکت کاروان اسیران کربلا از کوفه به شام.

 بیست و ششم محرم : در سال 64 هجری ،سپاهیان یزید بن معاویه ٍ مکه را محاصره  و کعبه را سنگ باران کردند .

 

 اول صفر :  ورود کاروان اهل بیت  امام حسین (ع) به شام .

 پنج صفر : وفات حضرت رقیه علیها السلام ، دختر کوچک امام حسین (ع) در شام.

 بیست صفر : اربعین حسینی ( روز زیارت مخصمص حضرت سیدالشهدا (ع)) که در آن ، جابربن عبدالله انصاری به سرزمین کربلا آمد و قبر امام حسین (ع) را زیارت کرد .

 

منبع :

 http://www2.irib.ir

روز شمار محرم 2

روز شمار محرم

روز دوم
 1. امام حسین علیه‏السلام در روز پنجشنبه دوم محرم الحرام سال 61 هجری به كربلا وارد شد.1 عالم بزرگوار "سید بن طاووس" نقل كرده است كه: امام علیه‏السلام چون به كربلا رسید، پرسید: نام این سرزمین چیست؟ همینكه نام كربلا را شنید فرمود: این مكان جای فرود آمدن ما و محل ریختن خون ما و جایگاه قبور ماست. این خبر را جدم رسول خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله به من داده است.2
2. در این روز "حر بن یزید ریاحی" ضمن نامه‏ای "عبیداللّه‏ بن زیاد" را از ورود امام علیه‏السلام به كربلا آگاه نمود.3
3. در این روز امام علیه‏السلام به اهل كوفه نامه‏ای نوشت و گروهی از بزرگان كوفه ـ كه مورد اعتماد حضرت بودند ـ را از حضور خود در كربلا آگاه كرد. حضرت نامه را به "قیس بن مسهّر" دادند تا عازم كوفه شود.4 اما ستمگران پلید این سفیر جوانمرد امام علیه‏السلام را دستگیر كرده و به شهادت رساندند. زمانی كه خبر شهادت قیس به امام علیه‏السلام رسید، حضرت گریست و اشك بر گونه مباركش جاری شد و فرمود:
"اللّهُمَّ اجْعَلْ لَنا وَلِشِیعَتِنا عِنْدكَ مَنْزِلاً كَریما واجْمَعْ بَینَنا وَبَینَهُمْ فِی مُسْتَقَرٍّ مِنْ رَحْمَتِكَ، اِنَّكَ عَلی كُلِّ شَیي‏ءٍ قَدیرٌ؛
خداوندا! برای ما و شیعیان ما در نزد خود قرارگاهِ والایی قرار ده و ما را با آنان در جایگاهی از رحمت خود جمع كن، كه تو بر انجام هر كاری توانایی.5

ادامه نوشته

امر به معروف در نهضت‏ حسینی

امر به معروف در نهضت‏ حسینی

مکتب زیارت

زائر در سفر معنوی زیارت به دیدار آمران به معروف و الگوهای نهی از منکر می‏ رود و گامهای بلند آنان در جهت پاسداری از ارزشها را یادآور می‏شود. از این مقال به نمونه‏ هایی از «معروف‏گرایی‏» و «منکرستیزی‏» از درسهای «مکتب زیارت‏» آشنا می‏شویم.

امام حسین(ع) در بیان هدف خودش از نهضت الهی و عظیم عاشورا از امر به معروف و نهی از منکر یاد می‏کند و می‏فرماید: و انما خرجت لطلب الاصلاح فی امة جدی ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر: من بدین هدف (از مدینه) بیرون آمدم که امت جد خویش را اصلاح نمایم و تصمیم دارم امر به معروف و نهی از منکر کنم.

جهت معرفی امر به معروف و نهی از منکر به نمونه ‏هایی از آن اشاره می ‏کنیم.

ادامه نوشته

جايگاه‌ امربه‌ معروف‌ ونهي‌ ازمنكردرنهضت‌ امام حسين(ع)

جايگاه‌ امربه‌ معروف‌ ونهي‌ ازمنكردرنهضت‌  امام حسين(ع)

 

در بررسي‌ و تحليل‌ عوامل‌ و انگيزه‌هاي‌ قيام‌ كربلا به‌ منظور دست‌ يابي‌ به‌ علت‌نخستين‌ و بنيادين‌، به‌ عامل‌ و انگيزة‌ شاخص‌ و مهمي‌ به‌ نام‌ «امر به‌ معروف‌ و نهي‌ ازمنكر» برمي‌ خوريم‌.

سيد الشهدا حسين‌ بن‌ علي‌(ع) در وصيت‌ نامة‌ خويش‌، بر اين‌ عامل‌ تام‌ و انگيزة‌والا تاكيد مي‌ورزد و هدف‌ اصلي‌ خود را از مخالفت‌ با دستگاه‌ خلافت‌ مبتذل‌ يزيد، امر به‌معروف‌ و نهي‌ از منكر و مقابلة‌ با ظلم‌ و جور و فساد و خيانت‌ و بدعت‌ها و انحراف‌هايي‌ كه‌از همه‌ سو، جامعة‌ اسلامي‌ را به‌ محاصره‌ درآورده‌ و مردم‌ را از راه‌ روشن‌ و صائب‌ دين‌ به‌بي‌راهه‌هاي‌ فسق‌ و گم‌راهي‌ راه‌نمون‌ مي‌كردند، معرفي‌ مي‌نمايد.

امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر در نهضت‌ حسيني‌ علت‌ العلل‌ قيام‌ مقدس‌ كربلاست‌و اين‌ به‌ دليل‌ جايگاه‌ رفيع‌ اين‌ عنصر در حركت‌ تاريخي‌ امام‌ حسين‌(ع) و نقش‌ بنيادين‌آن‌ در به‌ ثمر نشستن‌ آن‌ جهاد مقدس‌ است‌.

لذا اهميّت‌ و جايگاه‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر را از منظر اميرالمؤمنين‌ حضرت‌علي‌(ع) ابو جحيفه‌ كه‌ از نيكان‌ اصحاب‌ امام‌(ع)، دوست‌ و مورد اطمينان‌ او بود از حضرت‌امير(ع) روايت‌ نموده‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ دربارة‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر چنين‌ فرمود:

«اوّل‌ چيزي‌ كه‌ از آن‌ مغلوب‌ مي‌گرديد و شكست‌ مي‌خوريد (بر اثر بدبختي‌ و دورماندن‌ از رحمت‌ الهي‌ از شما گرفته‌ مي‌شود)، جهاد، (زد و خورد) با دستهايتان‌ است‌ (كه‌ باكفار و مشركان‌ نمي‌جنگيد و حدود خدا را بر فاسقان‌ و ستمكاران‌ و گناهكاران‌ اجرانمي‌نمائيد و آنان‌ را تعزير و تأديب‌ نمي‌كنيد). پس‌ از آن‌ جهاد با زبان‌هايتان‌ است‌ (كه‌معاصي‌ و زشتي‌ها را مي‌بينيد و مي‌شنويد و نديده‌ و نشنيده‌ مي‌انگاريد). پس‌ از آن‌ جهادبا دل‌هايتان‌ است‌ (كه‌ با ستم‌كاران‌ و بدكاران‌ سود رسان‌ دوستي‌ و احترام‌ نموده‌ و باپرهيزگاران‌ و نيكان‌ تهي‌دست‌ بي‌اعتنايي‌ كرده‌، دوري‌ مي‌گزينيد). پس‌ كسي‌ كه‌ به‌ دل‌كار شايسته‌ را نشناخت‌ و ناشايسته‌ را انكار ننمود (و نيكوكاران‌ را دوست‌ نداشته‌ و بدكاران‌را دشمن‌ ندانسته‌ كه‌ اين‌ كار در باب‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر اقل‌ّ واجب‌ است‌)، وارونه‌گشته‌ و سرش‌ پايين‌ و پايش‌ بالا خواهد شد. (در دنيا آسايش‌ نداشته‌، سرگردان‌ مي‌شود ودر آخرت‌ نيك‌ بختي‌ را از دست‌ داده‌ به‌ كيفر هميشه‌گي‌ گرفتار مي‌گردد).»

 

ادامه نوشته

شعر استاد شهریار در مورد امام حسین(ع)

بسمه تعالي

شيعيان  ديگر  هواي  نينوا  دارد   حسين		روي  دل  با   كاروان  كربلا   دارد  حسين
بردن اهل  حرم  دستور  بود  و  سرّ غيب		ورنه اين بي حرمتيها كي روا دارد  حسين
او وفاي عهد را با   سر   كند   سودا  ولي		خون به دل از كوفيان بي وفا دارد  حسين
دشمنانش بي امان  و  دوستانش  بي وفا		با كدامين سر كند دشمن دو تا دارد حسين
سيرت  آل  علي   با  سرنوشت   كربلاست		هر زمان از ما يكي صورت  نما دارد حسين
آب  خود  با  دشمنان  تشنه  قسمت   مي كند		عزت و آزادگي بين تا كجا دارد  حسين
دشمنش هم آب مي بندد به روي  اهل   بيت		داوري بين  باچه قومي بي حيا  دارد حسين
ساز عشق است و به دل هر زخم پيكان زخمه اي		گوش كن عالم پر از شور و نوا دارد  حسين
شمر گويد گوش كردم تا چه خواهد از  خدا		جاي نفرين هم  به  لب  ديدم  دعا  دارد حسين
اشك خونين گو بيا بنشين  به  چشم   شهريار		كاندر  اين  گوشه  عزايي  بي ريا دارد حسين
		استاد شهريار

اهلبیت(ع) از کوفه تاشام

اهلبیت(ع) از کوفه تاشام

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ بارى ، خاندان پیامبر (ص ) را به سوى شام حرکت دادند. مسیرى که براى بردن آنها از کوفه تا شام انتخاب کرده بودند، دوازده شهر یا قصبه و قریه بود که برخى نام آنها را به این شرح نوشته اند: تکریت ، لینا، جهینه ، موصل ، سینور، حماه ، معره نعمان ، کفر طاب ، حمص ، بعلبک ، دیر راهب و حران .

ادامه نوشته

امام سجاد علیه السلام از کوفه تا شام

امام سجاد علیه السلام از کوفه تا شام

اطلاع دقیقی از وقایعی که در طول مسیر طولانی کوفه تا شام برای امام سجاد علیه السلام اتفاق افتاده است، در دست نیست ولی به بعضی از آنها اشاره می‌شود:

1-در یکی از توقفگاه‌ها که آب قافله تمام شد و راه را هم گم کرده بودند، امام سجاد علیه السلام از شدت بیماری و تشنگی نزدیک بود جان بدهد.
حضرت زینب سلام الله علیها او را زیر سایه شتری نشاند و همچنان که بادش می‌زد، می‌گفت:
ای برادرزاده، برای من دشوار است که تو را در این حال ببینم. 

ادامه نوشته

حسینٌ منی و انا من حسین (ع)

حسینٌ منی و انا من حسین (ع)

حسین (ع) از من است و من از حسینم . حدیثی که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده است و در کتب حدیثی شیعه و اهل سنت آمده است ، متن کامل آن چنین است :

« حُسَینٌ مِنی وَ اَنَا مِن حُسَین اَحَب اللهُ مَن اَحَب حُسَینا وَ اَبْغَضَ اللهُ مَن اَبغَضَ حُسَینا ، حُسَینٌ سِبطٌ مِنَ الا سباطِ ، لَعَنَ اللهُ قاتِلَهُ (382) » 

ادامه نوشته

تخریج سند حدیث “حسین منی و انا من حسین”

  

 

ادامه نوشته

حدیث حسین منی و انا من حسین

حدیث حسین منی و انا من حسین

منابع مقاله:

دایرة المعارف تشیع، ج 6، خرمشاهی، بهاء الدین؛

این حدیث جزو مشهورترین احادیثی است که از رسول اکرم (ص) در حق نواده گرامیش حسین بن علی (ع)، از طریق فریقین نقل شده است. این حدیث را احمد بن حنبل و ترمذی و ابن ماجه از طریق سعید بن راشد از یعلی بن مره نقل کرده و گفته اند که یک روز حضرت پیامبر (ص) به مهمانی تشریف می بردند، در راه به امام حسین (ع) برخورد کردند که با جمعی از کودکان سرگرم بازی بود. حضرت (ص) با مهربانی و خوشروئی او را دنبال کردند تا سرانجام در آغوشش گرفتند، بعد یک دست زیر چانه و دست دیگر به پشت سر او گذارده چهره او را بین دو دست بالا برده، بوسیدند و سپس فرمودند: «حسین منی و انا من حسین، احب الله من احب حسینا، حسین سبط من الاسباط» ، «حسین از من است و من هم از حسینم، هر که حسین را دوست بدارد خداوند دوست او باد، حسین فرزندزاده ای است از فرزندزادگان انبیاء» . اسباط یعنی فرزند زادگان یعقوب (ع)، در این صورت معنای حدیث این است که حسین همانند اسباط [برای ] یعقوب سبط من است و از نظر ایمان و عصمت و دریافت حقایق وحی، هم پایه انبیاء و برانگیختگان الهی است. حضرت رسول (ص) با این حدیث کمال اتحاد روحی و اتصال معنوی و پیوند قلبی بین خود و حسین بن علی (ع) را بیان فرموده اند. این حدیث از طریق شیعه در کتاب کشف الغمه اربلی و به نقل از او در بحار الانوار مجلسی نقل شده، ولی مأخذ آن همان روایت ترمذی است که سندش به یعلی بن مره ختم می شود که این حدیث را از رسول الله (ص) نقل کرده است . به نوشته آقای بهبودی «در میان علمای اهل سنت، که اغلب از شرح و توضیح این گونه احادیث، دانسته و شناخته دریغ می کنند، تنها قاضی عیاض است که در شرح حدیث حسین منی و انا من حسین به معنای اصیل آن اعتراف و تصریح می کند. او می گوید: گویا رسول اکرم (ص) با تابش نور وحی، آنچه را بین حسین (ع) و قاتلین آن سرور واقع شدنی بود می دانست، و لذا مخصوصا نام حسین (ع) را برد و فهماند که او و حسین (ع) از حیث وجوب محبت و حرمت تعرض و محاربه، چون شخص واحداند، و رسول خدا (ص) به منظور تأکید همین اتحاد و یگانگی فرمودند: هر که حسین را دوست بدارد خدا را دوست داشته، زیرا محبت حسین، محبت رسول خدا، و محبت رسول خدا، محبت خدا است» .

منابع: «حسین منی و انا من حسین» ، بهبودی، در یادنامه علامه امینی، 305، بحار الانوار، 43/261، فضائل الخمسة من الصحاح الستة، فیروزآبادی، 3/262، خاندان وحی در احادیث اهل سنت، عبدالمعطی امین قلمجی، ترجمه آئینه وند، .74

ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بر تمامی شیعیان جهان تسلیت باد

ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بر تمامی شیعیان جهان تسلیت باد

ادامه نوشته

حکایتی از حضرت زین العابدین بعد از قضیه کربلا

  حکایتی از حضرت زین العابدین بعد از قضیه کربلا 

سال گذشته مطلبی را به مناسبت ایّام بعد از محرّم در وبگاه قرار دادم و از آنجایی که این قضیه، قضیه ای است که به نظر بنده کمتر کسی آن را شنیده یا خوانده است تصمیم گرفتم دوباره به مناسبت این ایّام در وبگاه قرار بدهم.

حکایت،حکایتی است عجیب که فهم آن فقط از عهده اهل آن بر می آید. زیرا که مفضّل گوید از امام صادق (علیه السّلام) شنیدم که زیاد می فرمود: حدیثنا صعب مستصعب لا یحتمله إلا ملک مقرّب أو نبیّ مرسل أو مؤمن امتحن اللَّه قلبه للإیمان.

ترجمه : سخن ما بسى دشوار و سنگین است که جز فرشته مقرّب یا پیامبر مرسل یا مؤمنى که خداوند دلش را به ایمان آزموده است آن را تحمّل نمى‏کند.[۱]

امّا قضیه را علامه میرجهانی (ره) اینگونه روایت می کند:

در احادیث وارد شده که (بعد از واقعه کربلا) در مدینه طیّبه یکی از شیعیان مجالس ازدواجی فراهم کرده بود و از حضرت زین­ العابدین (علیه السّلام) تقاضا کرده بود که آن مجلس را به قدوم شریف خود زینت دهد و آن حضرت انکار می­ فرمود.[۲] در اثر اصرار زیاد، حضرت فرموده بود که اگر عهد می کنی مرثیه خوانی در مجلس خود دعوت می کنی که در مصیبت پدر بزرگوارم حضرت سید الشهداء (علیه السّلام) مرثیه ای بخواند دعوتت را اجابت می کنم. او قبول می کند و مرثیه خوانی را دعوت می کند. پس از آنکه آن بزرگوار در آن مجلس تشریف فرما می شود، مرثیه ای خوانده می شود و آن حضرت و حاضرین گریه زیادی می کنند. چون مجلس برگذار می شود و اهل مجلس می خواهند متفرّق شوند صاحب مجلس متوجّه می شود که آن حضرت بر دم در ایستاده کفش های حاضرین را در پیش پاهاشان جفت می فرماید.[۳]

---

[۱]. الکافی، ج‏۱، ص: ۴۰۱٫

[۲]. علت انکار حضرت احتمالاً از این جهت بوده که به خاطر حوادث و مصائب پدر بزرگوارشان حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) و واقعه کربلا ایشان عزادار بودند و این مطلب از ادامه روایت فهمیده می شود.

[۳]. البکاء للحسین (علیه السّلام)، تحقیق حامد فدوی اردستانی، ص۴۳۰٫ (این خبر را علامه نقل به معنی کرده است.)

رسول ترک

رسول ترک

 

 

ادامه نوشته

راز بیماری امام سجاد (علیه السلام) در کربلا

راز بیماری امام سجاد (علیه السلام) در کربلا

در حادثه جانسوز کربلا، وجود نازنین امام چهارم(علیه السلام)، به شدت دچار بیماری گشت، و در اثر آن ضعف و سستی فراوانی بر بدن مبارک آن حضرت چیره شد، بگونه ای که حتی توانایی حمل شمشیر را نداشت. همین امر موجب شده که بسیاری از مردم از سر ناآگاهی، امام چهارم را به عنوان امام بیمار شناخته و همواره در صفحه ی ذهنشان این پندار غلط نقش بسته شده که امام سجاد(علیه السلام) شخصی بیمار و ناتوان و ضعیف بوده که چهره ای زرد و رنگ پریده داشته و دارای روحی افسرده و پژمرده بوده است و این بیماری مهلک از ابتدا عمر تا پایان عمر شریف حضرت، با ایشان همراه و عجین بوده است، در حالی که این پندار کاملاً غلط و به دور از واقعیّت است، زیرا امام چهارم تنها در حادثه کربلا به مدّت کوتاهی بیمار شدند و بعد از آن بهبود یافته و در حدود 35 سال چون سایر پیشوایان معصوم (صلوات الله علیهم اجمعین) از سلامت کامل جسمی و روحی برخوردار بود.

ادامه نوشته

روز دوازدهم محرم – ورود کاروان به کوفه

ادامه نوشته

دوازدهم محرم؛ دفن شهداي كربلا؛ ورود اسرا به كوفه

دوازدهم محرم؛ دفن شهداي كربلا؛ ورود اسرا به كوفه

روز دوازدهم محرم همزمان است با روزي كه اجساد شهداي كربلا پس از آنكه مدت بسياري بر روي خاك مانده بودند با حضور امام سجاد (ع) به خاك سپرده شد و نيز اسراي كربلا در اين روز وارد شهر كوفه شدند.

ادامه نوشته

دعای امام سجاد(ع) و عاقبت حرمله

دعای امام سجاد(ع) و عاقبت حرمله

منهال بن عمرو گوید: از کوفه بسفر حج رفتم و خدمت امام سجاد علیه السلام رسیدم . آن جناب از من پرسید از حرملة بن کاهل (قاتل شش ماهه علی اصغر بود) چه خبر داری ؟ عرضکردم در کوفه زنده است ؛ حضرت دست به نفرین او برداشت و از خدا خواست حرارت آتش و آهن را در دنیا به او بچشاند. منهال گوید: چون به کوفه برگشتم ، روزی بدیدن مختار رفتم ، مختار اسب طلبید و سوار شد، مرا نیز سوار کرد و با هم رفتیم به کناسه کوفه ، لحظه ای صبر کرد مثل کسیکه منتظر چیزی باشد، که ناگاه دیدم حرملة را گرفته و نزد او آوردند. مختار حمد خدای بجای آورد و امر کرد ، دست و پای او را قطع کنند، و پس از آن او را در آتش اندازند. من چون چنین دیدم سبحان الله گفتم ، مختار گفت : برای چه تسبیح خدای کردی ؟ حکایت نفرین امام سجاد بر حرمله را و استجابت دعای او را نقل کردم . مختار از اسب خویش پیاده شد و دو رکعت نماز طولانی بجای آورد و سجده شکر کرد و سجده را طول داد. با هم برگشتیم ، چون نزدیک خانه رسیدیم او را به خانه خود دعوت کردم که غذا میل کند! مختار فرمود: ای منهال تو مرا خبر دادی که امام سجاد دعا کرد که به دست من نفرین او بر حرملة مستجاب شده ، از من خواهش ‍ خوردن طعام داری ، امروز روز روزه است که به جهت شکر این مطلب باید روزه باشم.
منبع: یک صد موضوع 500 داستان

نقش موثر امام سجاد(ع) در تاريخ اسلام

 پيشواى چهارم شيعيان عليه السلام بعد ‌از‌ حضور ‌در‌ حماسه افتخار آفرين ‌و‌ عزت بخش عاشوراى حسينى، ‌از‌ لحظه ‌اى‌ ‌كه‌ ‌در‌ غروب عاشورا ‌با‌ شهادت پدر بزرگوار ‌و‌ ساير عزيزانش مواجه گرديد براى ادامه راه آنان، مسئوليت سنگينى ‌را‌ ‌به‌ دوش كشيد . امامت امت، سرپرستى اطفال ‌و‌ بانوان، رساندن پيام عاشورا ‌به‌ گوش جهانيان، تداوم مبارزه ‌با‌ طاغوت ‌و‌ طاغوتيان ‌و‌ ‌از‌ همه مهمتر پاسدارى ‌از‌ اهداف متعالى امام حسين عليه السلام ‌كه‌ موجب عزت ‌و‌ افتخار عالم اسلام گرديد، ‌از‌ جمله مسئوليتهاى ‌آن‌ امام همام ‌به‌ شمار ‌مى‌ آيد . امام سجاد عليه السلام ‌كه‌ ‌در‌ دوران امامت خويش ‌در‌ محدوديت شديدى ‌به‌ ‌سر‌ ‌مى‌ برد ‌و‌ حاكمان مستبد اموى سايه شوم خود ‌را‌ ‌بر‌ شهرهاى اسلامى گسترده بودند ‌و‌ اهل ايمان ‌از‌ ترس مال ‌و‌ جان خود مخفى ‌مى‌ شدند، ‌با‌ اتخاذ صحيحترين تصميمها ‌و‌ موضعگيريهاى مناسب ‌و‌ بجا ‌و‌ ‌با‌ استفاده ‌از‌ مؤثرترين شيوه ‌ها‌ توانست ‌از‌ فرهنگ عاشورا ‌و‌ دستآوردهاى ارزشمند ‌آن‌ - ‌كه‌ همان عزت ‌و‌ افتخار ابدى براى اسلام ‌و‌ مسلمانان ‌و‌ بلكه براى جهان بشريت بود - ‌به‌ صورت شايسته ‌اى‌ پاسدارى كرده ‌و‌ راه حماسه آفرينان كربلا ‌را‌ تداوم بخشد ‌و‌ ياد ‌و‌ نام ‌و‌ خاطره سالار شهيدان حضرت حسين ‌بن‌ على عليهما السلام ‌را‌ جاودانه ساخته ‌و‌ ‌بر‌ بلنداى تاريخ ابدى نمايد . ‌در‌ اين فرصت ‌با‌ مهمترن فعاليتهاى ‌آن‌ يادگار امامت ‌در‌ پاسدارى ‌از‌ فرهنگ عزت ‌و‌ افتخار حسينى عليه السلام آشنا ‌مى‌ شويم:

ادامه نوشته

خطبه هاى امام سجّاد (ع)

خطبه هاى امام سجّاد (ع)

«خطبه‏ هاى امام سجّاد (ع) / خطبه امام در كوفه»
 

ادامه نوشته

خطبه زينب كبرى در كوفه

مسير خورشيد
عـصـر روز عـاشـورا ابـن سـعـد سـر مـبارك سيد الشهدا را به خولى سپرد تا به عبيداللّه بن زياد برساند ((140)) .

آغاز پيام
عـمـر بـن سعد تا روز يازدهم محرم يعنى يك روز پس از شهادت امام حسين (صلّى الله عليه وآله) در كربلا ماند روزيـازدهم كشته هاى لشكر كوفه را جمع آورى كردند, بر آنها نماز خواندند و آنها را دفن كردند, ولـى جـنـازه حسين (صلّى الله عليه وآله) و يارانش را در صحرا بدون غسل و كفن رها كردند و زنان و خواهران و دختران امام حسين (صلّى الله عليه وآله) را با خود به طرف كوفه بردند ((141)) .

خطبه زينب كبرى در كوفه

اهـل بـيـت رسـول خـدا(صلّى الله عليه وآله) را هـمـانـنـد اسـيـران وارد كوفه كردند امام سجاد(صلّى الله عليه وآله) از شدت بيمارى رنجور شده بود, ولى با اين حال او را در غل و زنجير كرده بودند.
مـردم كـوفـه با ديدن كاروان اسيران شيون و زارى سر دادند زينب كبرى دختر اميرالمؤمنين به مـردم اشـاره كـرد كـه خاموش باشيد, يكباره نفس ها بند آمد و زنگها از صدا افتاد و زينب زبان به سخن گشود:.
سپاس خدا را و درود بر محمد و خاندان پاكش باد.
اى اهـل كـوفـه ! اى مـردم مكار حيله باز! آيا گريه مى كنيد؟

ادامه نوشته

چرا امام سجاد(علیه السلام) قیام مختار را تایید نفرمود و در نهایت بر سر مختار چه آمد؟

چرا امام سجاد(علیه السلام) قیام مختار را تایید نفرمود و در نهایت بر سر مختار چه آمد؟

حجت‌الاسلام سیدمحمود طباطبایی‌نژاد، سرپرست گروه تحقیقاتی دانشنامه ۱۴ جلدی امام‌حسین(ع) ـ انتشار یافته توسط مؤسسه علمی‌فرهنگی دارالحدیث ـ بوده و به مدت ۱۰ سال، مطالعات گسترده‌ای در مورد نهضت امام حسین (ع) و قیام‌های پس از واقعه عاشورا داشته است، وی در این نوشتار از نگاه تاریخی و عقیدتی به قیام مختار پرداخته است.

* مختار محب و ارادتمند اهل‌بیت (ع) بود

ادامه نوشته

زندگينامه امام زين العابدين (ع)

زندگينامه امام زين العابدين (ع)

نام: على بن الحسين .

كنيه: ابوالحسن و ابومحمد.

القاب: زين العابدين، سيد الساجدين، سجّاد، زكىّ، امين و ذوالثفنات.

به خاطر عبادت زياد و سجده‏هاى طولانىِ امام زين العابدين (ع)، پينه‏اى در پيشانى‏اش بسته بود. از اين رو، به وى «ذوالثفنات» لقب دادند.

منصب: معصوم ششم و امام چهارم شيعيان.

تاريخ ولادت: نيمه جمادى الثانى سال 38.

در مورد تاريخ ولادت آن حضرت، اختلاف است. غير از تاريخ مزبور، مورخان روز و ماه ولادت آن حضرت را، پنجم شعبان يا نيمه جمادى الاولى يا هفتم شعبان و يا نهم شعبان ذكر كرده‏اند. در مورد سال ولادت آن حضرت نيز برخى سال 37 و برخى سال 36 هجرى را ثبت كرده‏اند.

ادامه نوشته

دعاهای سریع الاجابه

دعاهای سریع الاجابه
استجابت دعا، مانند هر پدیده‌ی دیگری، قوانین آداب و شروطی دارد که با وجود آن آداب و شرایط است که دعا به اجابت می‌رسد و اگر آن شرایط موجود نباشد، یا مانعی در استجابت آن باشد که ما به آن علم نداریم، اگر چه سریع الاجابة ترین دعا هم باشد، باز ممکن است مورد اجابت واقع نشود.[1]

ادامه نوشته

رويدادهاى مهم دوران حيات امام سجاد (ع)

		رويدادهاى مهم دوران حيات امام سجاد (ع)
		22 حادثه و رخداد دوران حيات امام سجاد(ع) 1. وفات شهربانو، مادر امام زين العابدين (ع) به هنگام تولد آن حضرت، در سال 38 هجرى. 2. شهادت امام على (ع) در دو سالگى و شهادت امام حسن مجتبى (ع) در سيزده سالگىِ امام زين العابدين (ع). 3. همراهىِ امام زين العابدين (ع) با پدرش، امام حسين (ع)، در عدم بيعت با يزيدبن معاويه و حرکت اعتراض‏آميز از مدينه به مکه، در رجب سال 60 هجرى. 4. همراهىِ امام سجاد (ع) با کاروان حسينى در حرکت از مکه به کربلا، درذى‏حجه سال 60 هجرى. 5. حضور امام زين العابدين در نهضت خونين کربلا، در سن 23 سالگى. 6. ابتلاى امام زين العابدين (ع) به بيمارىِ شديد، در روز عاشورا، و عدم توانايىِ جهاد در راه خدا. 7. تحمل مصيبت شهادت امام حسين (ع) و ياران و اصحاب آن حضرت، از سوى امام زين العابدين(ع) در روز عاشورا. 8. جنايت‏هاى لشکريان يزيد در جدا کردن سرها از بدن شهدا و بر نيزه کردن آنها، اسب دوانى بر بدن‏هاى شهدا و غارت و آتش زدن خيمه‏ها پس از شهادت امام‏ حسين (ع)، در عصر عاشورا. 9. آغاز اسارت امام زين العابدين (ع) و ساير بازماندگان قافله حسينى به دست لشکريان عمر بن سعد از عصر روز عاشورا. مجازات قاتلان امام حسين (ع) توسط مختار بن ابى عبيده و شادمانىِ امام زين‏ العابدين (ع) و ساير اهل بيت(ع) از کردار مختار 10. تحمل سختى‏ها و مشقت‏هاى امام زين العابدين(ع) و ديگر بازماندگان در اسارت، کوفه و شام. 11. خطبه خواندن امام سجاد(ع) براى اهالى کوفه، در حالى که در غل و زنجير و اسارت دشمنان بود. 12. خطبه خواندن امام سجاد(ع)، در مجلس بزرگ مسجد اموىِ شام، در حضور يزيد و تأثير شگفت آن بر شاميان. 13. بازگشت امام زين العابدين(ع) به همراه ساير بازماندگان نهضت کربلا از اسارت کوفه و شام به مدينة الرسول(ص). 14. حزن شديد و گريه‏ هاى طولانىِ امام سجاد(ع) در مصيبت شهادت امام حسين(ع) و اهل بيت آن حضرت. 15. قيام مردم مدينه بر ضد يزيد بن معاويه و اخراج بنى اميه از اين شهر و وقوع نبردى خونين در اين واقعه (معروف به واقعه حره)، در سال 63 هجرى. 16. شکست مقاومت اهالىِ مدينه در برابر لشکريان شام، و کشتار فجيع سپاهيان يزيد به سرکردگىِ مسلم بن عقبه، در مدينه، و محفوظ و مصون ماندن امام زين‏العابدين(ع) و خانواده او از اين کشتار. 17. قيام عبدالله بن زبير در مکه بر ضد بنى اميه و تصرف حجاز (مکه و مدينه) و برخى از سرزمين‏ هاى اسلامى، در سال 64 هجرى. 18. فشار و سخت‏گيرىِ آل زبير بر خاندان اميرالمؤمنين و اهل بيت(ع). 19. قيام مختار بن ابى عبيده ثقفى، در کوفه، بر ضد بنى اميه براى خونخواهى از قاتلان امام حسين (ع). 20. مجازات قاتلان امام حسين (ع) توسط مختار بن ابى عبيده و شادمانىِ امام زين‏العابدين (ع) و ساير اهل بيت(ع) از کردار مختار. 21. شهادت امام زين العابدين (ع)، در دوازدهم (يا 18 و يا 25) محرم سال 95 هجرى، به وسيله زهرى که وليد بن عبدالملک به آن حضرت خورانيده بود. 22. به خاک سپردن بدن مطهر امام زين العابدين (ع)، در قبرستان بقيع، در جوار قبر عمويش، حضرت امام حسن مجتبى (ع)، زير قبه مقبره عباس بن عبدالمطلب.

زندگينامه امام سجاد (ع)

1.حضرت سجاد ( ع )
  2.پيام خون و شهادت
  3.امام سجاد ( ع ) در دمشق
  4.حرکت به مدينه
  5.صحيفه سجاديه
 

ادامه نوشته

خطبه تاريخى امام سجاد عليه السلام در كوفه

خطبه تاريخى امام سجاد عليه السلام در كوفه

در اين اثناء امام زين العابدين عليه السلام از سراپرده خود بيرون آمد و با اشاره مردم را به سكوت دعوت كرد ، نفس ها در سينه ها ماند و سكوت مطلق همه جا را فرا گرفت ، آنگاه امام سجاد عليه السلام اين گونه خطبه تاريخى خود را ايراد فرمود :

ادامه نوشته

ورود کاروان اسرای خاندان امام حسین به کوفه

هنگامی که به ابن زیاد خبر رسید که کاروان اهل بیت امام حسین علیه السلام به کوفه نزدیک شده اند، فرمان داد سرهای شهدا را که عمر بن سعد پیش از آن به کوفه فرستاده بود بر سر نیزه ها کنند و پیشاپیش کاروان حرکت دهند، به اتفاق اهل بیت وارد شهر کوفه کنند و در کوچه و بازار بگردانند تا پیروزی سلطنت یزید بر مردم روشن شود و بر هول و هیبت مردم افزوده گردد.
مردم کوفه وقتی از ورود کاروان اسرا آگاهی یافتند از کوفه بیرون شتافتند.

سرهای سروران همه بر نیزه و سنان *** در پیش روی اهل حرم جلو گر شدند
از ناله های پردگیان ساکنان عرش *** جمع از پی نظاره به هر رهگذر شدند

زن‌های کوفی بر بالای بام‌ها رفته بودند تا آنان را تماشا کنند. در این میان زنی از روی بام صدا زد:
شما از اسیران کدام مملکت و قبیله هستید؟
گفتند: ما اسیران آل محمدیم.
آن زن با شنیدن این سخن از بام به زیر آمد و هر چه چادر و مقنعه در خانه داشت، بین آنها پخش کرد. زنان کاروان که ماموران یزید، چادر و حجاب از سرشان برداشته بودند، سر و روی خود را با آنها پوشاندند.


علی بن الحسین علیه السلام که بیماری، او را ضعیف و رنجور کرده بود و حسن بن حسن مثنی نیز در کربلا برای یاری عموی خود، حسین علیه السلام، زخم خورده بود، ولی از میدان جنگ زنده بیرون آمده بودـ در بین اسیران دیده می شدند.
زید و عمر ، فرزندان امام حسن علیه السلام، نیز در میان اسیران بودند.

منابع:

• لهوف سید بن طاووس، ص 175.
• منتهی الامال، ج 1، ص 751 و 754.

امام سجاد (علیه السلام) در کوفه

امام سجاد (علیه السلام) در کوفه

مزدوران «یزید» پس از شهادت امام حسین (ع) خیمه گاه حمله کرده و آنچه در آنجا بود به غارت بردند و زنان و کودکان را به اسارت گرفتنند و آنان را بر شترانی بدون محمل سوار کرده و روز یازدهم به سوی «کوفه» حرکت دادند. (1)

ادامه نوشته

تذکر سیدالشهداء به علامه میرجهانی (ره)

 تذکر سیدالشهداء به علامه میرجهانی (ره) 

از آنجایی که ماه محرّم در پیش است و مبلغان و طلاب حوزه های علمیه راهی مساجد، مدارس و دانشگاه ها می شوند بر آن شدم تذکری را در قالب نقل داستان عجیبی از علامه میرجهانی (رحمة الله علیه) به این عزیزان بدهم.

اما شرح داستان به نقل خود آن مرحوم:

ادامه نوشته

عاقبت منکرین فضیلت گریه بر سیدالشهداء

عاقبت منکرین فضیلت گریه بر سیدالشهداء 

علامه مجلسی (ره) در کتاب شریف «بحارالأنوار» داستان فردی که منکر فضیلت گریه بر حضرت سیّدالشهدا (علیه السّلام) شد را اینگونه نقل می کند:

ادامه نوشته

حقیقت دستمال اشک

حقیقت دستمال اشک 

امام سجاد (علیه السّلام) و دستمال اشک

وقتی محمّد حنفیّه برای استقبال کاروان برگشته از شام، از مدینه خارج شد، صیحه ای بلند کشید و بی هوش شد و از اسب روی زمین افتاد. غلامش به سرعت خود را به امام زین العابدین (علیه السّلام) رسانید و ماجرا را به آن حضرت خبر داد.

امام سجّاد (علیه السّلام) در حالی که در دستش پارچه ی سیاهی بود و با آن اشک خود را برطرف می نمود از خیمه برون آمد… و هنگامی که وقایع کربلا را برای عمویشان محمّد حنفیه نقل می فرمود اشک می ریخت و با همان دستمال سیاه، اشک خود را پاک می نمود.[۱]

دستمال اشک مرحوم میرزا جواد آقا تبریزی (ره)

ادامه نوشته

عنایت حضرت زهرا (علیها سلام) به عزاداری شب عاشورا

عنایت حضرت زهرا (علیها سلام) به عزاداری شب عاشورا 

شیخ مرتضی انصاری (ره) که از بزرگان علمای شیعه است و اساتید فقه و اصول و مراجع عظام برای فتوا دادن ناچار به تمسک به اقوال و استدلال های این ابر مرد عالم فقه و اصول هستند و همچنین کتاب «مکاسب» و «رسائل» ایشان سالهاست جزء کتب درسی سطح عالی حوزه است داستان عجیب در مورد ایشان در شب عاشورا را این گونه نقل کرده اند:

در شب های تاسوعا و عاشورا بعد از خاتمه ی منبر، در منزل شیخ مرتضی انصاری (شیخ اعظم) مراسم سینه زنی و نوحه خوانی برقرار بود.

ادامه نوشته

چرا قبر او کوچک است؟!

  چرا قبر او کوچک است؟!

در کتاب سوگنامه ی آل محمّد به نقل از کتاب معالی السبطین آمده است که:

ادامه نوشته

چهل حديث عزادارى

چهل حديث عزادارى

ادامه نوشته

فطرس و امام حسین(ع)

 

ولایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت عشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــق

 

وقتى كه حضرت سيدالشهداء (ع ) متولد شد، خداوند تبارك و تعالى حضرت جبرئيل (ع ) را با هزار ملك بر پيغمبر (ص ) نازل فرمود كه به پيغمبر(ص ) تهنيت گويد.

همينطورى كه حضرت جبرئيل (ع ) بر پيغمبر (ص ) نازل مى شد گذرش به جزيزه اى كه فطرس يكى از ملك مقرب كه از حاملان عرش الهى بود كه بر اثر اشتباهى كه از او سرزده بود و در آن جزيزه زندان شده بود و بالش ‍ شكسته بود و به عذاب گرفتار بود و در بعضى روايات بمژه هاى چشمش ‍ معلق و آويزان بود و از زير او دود بدبويى مى آمد افتاد.
فطرس وقتى كه جبرئيل (ع ) را با ملائكه ها ديد، گفت : اى جبرئيل با اين همه ملك كجا مى روى ؟! آيا خبرى شده ؟
حضرت جبرئيل (ع ) فرمود: خداوند متعال به حضرت محمد(ص ) نعمتى كرامت فرمود. و مرا فرستاده كه از جانب خودش به او مبارك باد بگويم .
فطرس گفت : اى جبرئيل اگر مى شود مرا هم با خود ببريد شايد حضرت محمد(ص ) براى من دعا كند و من از اين گرفتارى نجات پيدا كنم .
حضرت جبرئيل (بقول ما دلش سوخت و) فطرس را با خودش به محضر مقدس حضرت رسول الله (ص ) آورد. وقتى كه خدمت حضرت رسيد از طرف حق تعالى تنهيت گفت در ضمن سفارش حال فطرس را هم خدمت آن بزرگوار كرد.
حضرت فرمود: اى فطرس خودت را به اين مولود مبارك بمال كه انشاء الله حالت خوب مى شود. فطرس ، ميگريست و خود را به قنداقه حضرت اباعبدالله (ع ) ماليد، بمحض ماليدن متوجه شد پرشكسته اش خوب شد و خدا بخاطر حضرت امام حسين (ع ) توبه اش را قبول كرد.
خلاصه بالا رفت و چون به آسمان رسيد گريه مى كرد و صدا مى زد: اى ملائكه ها من آزاد شده حسينم . كيست كسى مثل من كه آزاد كرده حسين باشد، بعد برگشت ، و گفت : اى رسول خدا به همين نزديكى هاى مى آيد كه اين مولود را خواهند كشت و روضه كربلا را براى پيغمبر (ص ) تعريف كرد، هم خودش و هم پيغمبر و هم تمام ملائكه ها گريه كردند و بعد گفت : يا رسول الله در مقابل اين حقى كه اين مولود گردن من دارد من ضامن مى شوم كه هر كس بزيارت اين شهيد غريب برود يا اشكى براى او بريزد چه از راه دور و نزديك آن سلام و گريه را به حضرتش ابلاغ كنم التماس دعا...

ولایت عشق

ولایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت عشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــق

 

مناجات عارفانه امام حسین(ع) در شب عاشورا

امام سجاد (ع) مي فرماید: من از این اشعار به هدف امام(ع) كه خبر مرگ و اعلان شهادت بود پي بردم و چشمانم پر از اشك شد اما از گریه خودداري كردم، اما عمه ام زینب كه در كنار بستر من نشسته بود با شنیدن این اشعار و با متفرق شدن یاران امام، خود را به خیمه آن حضرت رسانید و گفت: واي بر من! اي كاش مرده بودم و چنین روزي را نمي دیدم ، اي یادگار گذشتگانم و اي پناهگاه بازماندگانم گویا همه عزیزانم را امروز از دست داده ام كه این پیشامد، مصیبت پدرم علي و مادرم زهرا و برادرم حسن(ع) را زنده كرد.

 امام حسین (ع) نزدیك غروب تاسوعا و پس از آنكه از طرف دشمن مهلت داده شد و یا پس از نماز مغرب در میان افراد بني هاشم و یاران خویش قرار گرفته این خطابه را ایراد كرد:

'خدا را به بهترین وجه ستایش كرده و در شداید و آسایش و رنج و رفاه مقابل نعمت هایش سپاسگزارم . خدایا! تو را مي ستایم كه بر ما كرامت بخشیدي و قرآن را به ما آموختي و به دین و آیین مان آشنا ساختي و بر ما گوش (حق شنو) و چشم (حق بین) و قلب (روشن) عطا فرموده اي و از گروه مشرك و خدانشناس قرار ندادي.

اما بعد: من اصحاب و یاراني بهتر از یاران خود ندیده ام و اهل بیت و خانداني با وفاتر و صدیق تر از اهل بیت خود سراغ ندارم. خداوند به همه شما جزاي خیر دهد.

ادامه نوشته

راز جاودانگی تاسوعـا و عـاشورا

ایام عزای حسینی بر عاشقــان و شیفتگان سرور و سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) تسلیت باد

ادامه نوشته

فلسفه اینکه روز عاشورا و تاسوعا را به این نام نهادند چیست ؟آیا تاسوعا و عاشورا قبل از قیام کربلا وجو

فلسفه اینکه روز عاشورا و تاسوعا را به این نام نهادند چیست ؟آیا تاسوعا و عاشورا قبل از قیام کربلا وجود داشتند؟

در پاسخ این سؤال باید توجه کرد که: «تسع» در عربی به معنای نٌه و تاسع و تاسوعا به معنای نهم می باشد. چنانکه «عشر» به معنای ده و عاشورا به معنای دهم می باشد.
اطلاق کلمه «عاشورا» بر دهم ماه محرم، پس از به شهادت رسیدن حضرت امام حسین و یاران آن حضرت، صورت پذیرفته است و در دوره پیش از اسلام بر دهم ماه محرم عاشورانمیگفتند.کاروان اباعبدالله الحسین علیه السلام در روز دوم محرم به سرزمین مقدس کربلا فرود آمد و تا روز عاشورا در آن سرزمین بودند به لحاظ آن که حوادث مهم کربلا در روز نهم و دهم ماه محرم الحرام اتفاق افتاد این دو روز را برجسته تر نموده و به نام تاسوعا و عاشورا یعنی روز نهم و دهم محرم الحرام نامیدند.

ادامه نوشته

چرا امام حسین(ع) با آن که از شهادت خود آگاهی داشت، زن و فرزندانش را به همراه خود به کربلا برد؟

قیام مقدس امام حسین(ع) دو چهره دارد که بر اساس آن، کارها تقسیم شد: یکى جانبازى ،فداکارى و «شهادت»، دیگرى « پیام رسانی». نقش اساسى زنان در وظیفه دوم، تبلور یافت. البته زنان در تربیت رزمندگان و تشویق آنان نیز نقش ایفا کردند؛ اما وظیفه اساسى آنان، «پیام‏رسانى» بود.
در باره نقش زنان در تبلیغ نهضت حسینى و اسلام، ابتدا دو مقدمه را باید بیان کرد:
1- طبق روایات، تمام کارهاى سیدالشهدا(ع) روى حساب بود و علت این که به رغم آگاهى از خطرات سفر، اهل بیت را همراه خود به کوفه برد، الهامی بود که خود حضرت در پاسخ برادرش محمد حنفیه بیان می کند: «ان الله شاء ان یراهنّ سبایا؛ خداوند چنین خواسته است که آنان (اهل بیت) به اسارت برده شوند. »(1)
در حقیقت امام(ع) با این کار، مبلغان خود را به شهرهاى مختلف و حتى به قلب حکومت دشمن فرستاد و پیام خود را به گوش همگان رساند.

ادامه نوشته

مرقد مطهر سیدالشهداء در تخریب و بازسازی چه روندی داشته است؟

مرقد مطهر امام حسین در طول تاریخ به طور گسترده تخریب و تعمیر شده که به صورت کوتاه گزارش می‌شود:
1ـ زمان حاکمیت عبدالله سفاح
از تشویق امام صادق به زیارت امام حسین و کیفیت زیارت آن حضرت استفاده می‌شود که قبر امام در آن زمان دارای بنا و ساختمان بود .‌ از جمله این روایت:
امام صادق(ع) به صفوان فرمود: هر گاه قصد زیارت قبر امام حسین(ع) کردی، بیرون حرم بایست و به طرف قبر بنگر، آن گاه وارد روضه شو و در برابر آن، مقابل سر حضرت(ع) بایست، و هنگام بیرون رفتن از دری که پایین پای علی بن حسین قرار دارد، بیرون شو. سپس به مرقد شهیدان رو آور، آن گاه به مرقد عباس(ع) برو، در باب السقیفه توقف کن و بر او سلام کن.(1)

ادامه نوشته